Vietnam-veka frå 14.–20. oktober: Stort program 50 steder kringom i landet

ORIENTERING OKTOBER 1968: Vi må ikkje gløyma Vietnam, og vi har ikkje gløymt Vietnam. Difor arrangerer Solidaritetskomiteen ei stor Vietnamveke med møte, demonstrasjonar, utdeling og sal av materiell over heile landet i veka som kjem. Vietnam er ikkje så moderne på visse hald nett no, og difor er det så viktig å minna om den kampen det vietnamesiske folket fører.

Det er Vietnam-aktivisten Odd Erik Germundsson som seier dette i ein samtale med Orientering. Germundsson er sekretær for FNL-gruppene i Oslo. No driv han på harde livet og organiserer opplegget for Vietnam-veka i Oslo, så det er berre så vidt han har tid til ein samtale.

– Vi går ut frå situasjonen i Vietnam slik han er no. Hendingane i år har synt at Frigjeringsfronten leier folket i ein veldig offensiv mot dei amerikanske okkupantane. I bylgje etter bylgje har folket storma fram og har teke nye skansar i kampen for sjølvstende. Før offensiven kontrollerte FNL godt og vel 80 prosent av området i sør. No har amerikanarane att berre nokre få store byar, sine eigne basar og nokre få sterke punkt elles. Fleire av desse har dei måtta gje opp. Khe Sanh er ikkje den einaste.

– Sterkare terror fører til hardare motstand. Korleis er stoda i byane?

– Også der har FNL hatt stor framgang. Ikkje minst politisk. FNL har stått sterkt i nokså lang tid i mange av dei byane som amerikanarane held. Såleis finst det kvartal i Saigon der amerikanarane aldri har hatt kontrollen, og utkantane har vore frie heilt sidan 1963-64. Amerikanarane bombar sterkare enn nokon gong i Nord-Vietnam, der provins etter provins blir lagd i ruinar. Gjer dei noko tilsvarande i sør?

– Dei fleste landsbyane og tettstadene blir bomba i eitt. Folk bur for det meste under jorda og i kamuflerte område inne i jungelen. Dei gjennomgår uhyggjelege lidingar. Men dei gjev ikkje opp. Dei slåst for ei rettferdig sak. Det heile utviklar seg slik at di sterkare FNL blir, di hardare blir terroren. Sterkare terror fører til større motstand, og fleire og fleire sluttar opp om FNL. Imperialistane er no trengde opp i ei krå, og blir meir og meir som villdyr. Trass i dette står FNL nærare siger enn nokon gong før.

Folket fører kampen

– Men ikkje alle sluttar opp om FNL?

– Ikkje alle, men storparten. Det er dette vi ser ved Den Demokratiske Alliansen, som er ein parallell organisasjon som samarbeider med FNL, og som serleg samlar folk i byane; intellektuelle, borgarlege og embetsfolk i marionettadministrasjonen. Alle lag sluttar no opp om kampen.

– Den borgarlege pressa skriv at FNL driv terror mot sivilfolket.

– Dette har ingen ting med fakta å gjera, heilt enkelt fordi det er folket sjølv som no fører kampen mot amerikanarane. FNL har grunnlaget sitt på landsbygda, men no er og folket i byane aktivt med. Dette er siste fasen i folkekrigen. Og det er klart at folket ikkje driv terror mot seg sjølv. Når aksjonar skal setjast i gang, varslar frigjeringsstyrkane alltid dei som bur i området, så dei kan koma seg vekk. Men amerikanarane bombar lands-byane og bustadstrøka i dei store byane fordi dei ikkje kan skilja folket frå fienden.

Pressa underslår FNL-framgang

– Vi merkar ikkje så mykje til Vietnam i norsk presse og kringkasting. Er folk likesæle?

– Nel, folk er ikkje likesæle. Dei er ikkje ferdige med Vietnam, og det er utbreidd motstand mot den amerikanske krigføringa.

– Men avisene har visst gløymt Vietnam?

Du har nå lest 3 gratis artikler denne måned. Er du abonnement, logg inn i
toppmenyen eller tegn online abonnement (69kr) for å lese videre.

DEL

Legg igjen et svar

Dette nettstedet bruker Akismet for å redusere spam. Lær om hvordan dine kommentar-data prosesseres.