Kunstgjødslet kunst

Kva veks fram or oska av Noregs største industrieventyr, spør kunstnarar som stiller ut i Grenland i mai.

Velkommen til Industriparken, seier Tone Brekke. Ho er informasjonssjef på det 1,3 kvadratkilometer store, inngjerda og strengt vakta området av fabrikkar for salpetersyre, gjødsel og ubåtar. Sju nordiske forfattarar interesserte i miljø- og klimaspørsmål set seg i maxitaxien med Brekke og blir køyrt på safari i asfaltjungelen. Dei som har ordna med innpass til området, står bak Greenlightdistrict-festivalen som går av stabelen i mai, der Grenland i spennet mellom post- og nyindustrialiserte æraer blir tematisert. No har dei invitert oss til ei helg i regionen for å skrive.

Brekke gir oss hjelmar merkte med «Besøkende» på framsida og beskjed om at det ikkje er lov til å fotografere under safarien. Kvifor? Potensiell industrispionasje, forklarar ho. Herøya Industripark sine kundar er selskap som Yara, Hydro Aluminium Teknologisenter, Norsk Jernbanedrift – og nesten 80 andre. Verksemdene held til i eigne hus eller deler av hus i gatene som går på kross og tvers mellom hallar og bygg, store tankar, basseng og piper som det kjem damp og røyk frå. Brekke gir så eit heller fordelaktig framlegg om parken sin suksesshistorie som fasilitator og åstad for industri. Industriar har komme og gått, men stort sett har det dampa og roke frå piper i parken i eitt sidan 1905. Her får verksemder frå heile verda billeg kraft og 9000 liter nedkjølingsvatn i sekundet pumpa inn frå eit vatn nord for Skien. Ein kan seie at Noreg byr seg fram; sel elektrisitet og stundom rein natur mot at industri investerer her. Dei som blir lokka hit, betaler med arbeidsplassar.

Industriar har komme og gått, men stort sett har det dampa og roke frå piper i parken i eitt sidan 1905.

Saken er åpen for Ny Tids abonnenter. Logg inn i toppmenyen eller tegn online abonnement (69kr) for å lese videre.

Kommentarer
DEL