Sovjet-spionasje via Finland: – Eg underviste finnar i spionasje og sabotasje mot Sovjet


NY TID 30. juli 1977: I dag står han fram i Ny Tid. Tidlegare kaptein og major Svein Blindheim. Under krigen ein framståande medlem av kompani Linge.

Email: ivar@nytid.com
Publisert: 2018-12-03

Medforfatter: Ingolf Håkon Teigene

Til oss seier han: – I 1953 var eg med på å lære opp finnar i spionasje og sabo-
tasjeverksemd. Opplæringa gjekk føre seg i Helsingfors og var sikta inn mot aktivitetar inne på sovjetisk jord:

– Arbeidet var organisert via Etterretningsstaben i Forsvarets Overkommando.

Eg var også ein tur i Nord-Finland og gav dei finske agentane den siste briefing før dei vart sende over grensa til Sovjet.

Blindheim har tagt med det han veit i 25 år. No vil han ikkje teie lenger. I dette intervjuet fortel han detaljert om kva han har vore med på. Det er ei fantastisk historie:

Abonnement kr 195/kvartal

Han vart utstyrt med nytt pass då han skulle reise. Ingen visste kvar han skulle. Kona trudde han var i England. Opplæringa i Finland gjekk føre seg i stor løyndom. Sjøl budde Blindheim på eit hotell. Han skulle ikkje kontakte ambassaden.

Magnus Bratten, som formelt var attaché ved ambassaden, verva finnane og organiserte opplæringa. Det flaut med pengar til mat, drikke – og til lønn for arbeidet som finnane utførte. Alle finnane var pro-vestlege og klare antikommunistar. Svein Blindheim seier:
– Eg forsto straks at eg hadde vore med på noko riv ruskande gale. Noko som eg heller ikkje kunne forsvare overfor samvitet mitt. Når eg no får fortelje sanninga, kjennest det som ei tung bør fell av meg.

Vite minst mulig

Kaptein Svein Blindheim begynte å arbeide i Etterretningsstaben i Forsvarets Overkommando i 1949, etter oppmoding frå Vilhelm Evangs folk der.

I denne tida fekk Blindheim opplæring i etterretningsarbeid: – Våren 1953 vart eg så beden om å reise til Finland for å utføre eit oppdrag der.

– Du spurte ikkje kva slags oppdrag det var tale om?

– Nei. Vi som hadde vore aktive i motstandskampen under krigen var vane med å spørje minst mulig. Vi gav og tok ordrer. Dette hadde vi vendt oss til. Og eg tenkte på same måten den gongen – då eg arbeidde i Etterretningstenesta.

Seinare har eg skjønt at denne verksemda var så provoserande at ho etter alle vanlege handlingsmønstermkunne ha rettferdiggjort dei alvorlegaste reaksjonar mot NATO-landet Norge – både frå sovjetisk og finsk side.

Eg sa ja til oppdraget. Vi var to som reiste saman – i same ærend. Ein fotograf og eg. Eg vart utstyrt med nytt pass. I dette passet fekk eg no yrkestittelen «konsulent» i staden for «kaptein».

– Spurte du …


Kjære leser. Du har nå lest månedens 3 frie artikler. Så enten logg inn hvis du har abonnement, eller støtt oss gjerne ved å tegne et abonnement for fri tilgang?